بررسی دستور umount
با استفاده از دستور umount در لینوکس میتونیم های یک درایو وارد (mount) شده رو خارج (umount) کنیم.
فرم کلی:
umount mountpoint
در بالا آرگومان mountpoint مسیر پوشه ای است که درایو داخلش mount شده.
توجه
میتونیم بجای مسیر پوشه ی mount point مسیر درایو ها رو بنویسیم، اما این کار توصیه نمیشه چون ممکنه فایل در چند جا mount شده باشه و با این کار معلوم نیست کدوم پوشه اول umount میشه.
با استفاده از آرگومان r میتونیم تعیین کنیم اگه به هر دلیلی درایو قابل خارج شدن نبود دوباره به صورت read-only واردش کنه.
umount -r "path_to_mount_point_directory"
با استفاده از آرگومان l میتونیم دسترسی به درایو رو قطع کنیم اما منابع درایو تا زمانی که درایو مشغوله قطع نمیشه؛ حرف l ابتدای کلمه ی lazy است.
مثلا یک پارتیشن mount شده داریم، یک فایل رو داخلش کپی می کنیم، میتونیم از l استفاده کنیم تا بعد از پایان کپی پارتیشن کاملا خارج بشه.
umount -l "path_to_mount_point_directory"
با استفاده از آرگومان a میتونیم درایو های mount شده که در /proc/self/mountinfo بیان شده اند (بجز درایو های proc, devfs, devpts, sysfs, rpc_pipfs و nfsd) رو خارج کنیم.
فایل mountinfo اطلاعات فایل های mount شده رو در بر داره.
sudo umount -a
خلاصه
- از دستور umount در لینوکس برای خارج کردن درایو های mount شده استفاده می کنیم.
بازخورد و دیدگاه ها
اولین نفری باشید که در این صفحه نظر می‌دهید