انواع داده (Data Types)
داده ها در جاوا به دو دسته ی کلی تقسیم میشن؛ داده های اولیه (Primitive) و داده های آبجکتی (Object).
داده ها رو در جاوا میتونیم به صورت متغیر تعریف کنیم، برای تعریف متغیر های اولیه از کلیدواژه های boolean، char، byte، short، int، float، long و double استفاده می کنیم و برای تعریف متغیر های آبجکتی، بجای کلیدواژه از کلاس یا سوپرکلاس آبجکت ایجاد شده استفاده می کنیم.
در این قسمت به بررسی متغیر های اولیه (Primitive) می پردازیم و در قسمت آبجکت و کلاس ها به متغیر های آبجکتی در جاوا خواهیم پرداخت.
بررسی متغیر های اولیه (Primitive)
متغیر های اولیه (Primitive) مستقیم روی حافظه ایجاد میشن.
متغیر های اولیه (Primitive) هنگام ایجاد، یک قسمت از حافظه رو به خودشون اختصاص میدن، مقداری که به این متغیر ها میدیم مستقیم در فضایی که در حافظه بهشون اختصاص داده شده ذخیره میشه.
فرم کلی:
در بالا به ترتیب از چپ کلیدواژه ی متغیر، اسم متغیر و مقدار متغیر است.
بجز boolean تمام متغیر های primitive در جاوا عددی هستند (حتی متغیر های char که توسط jvm تبدیل به کاراکتر میشن) و تفاوتشون در اعشاری بودن و میزان اشغال حافظه است.
متغیر boolean
مقدار این متغیر true یا false است و در دستورات شرطی کاربرد زیادی داره.
boolean v0 = true;
boolean v0 = false;
متغیر char
این متغیر برای ذخیره کردن کاراکتر (حرف) است و 16 بیت از فضای حافظه رو به خودش اختصاص میده.
char v = 'a';
متغیر byte
متغیر byte در جاوا کمترین میزان حافظه رو بین متغیر های عددی اشغال می کنه.
این متغیر محدوده ی اعداد بین -128 تا 127 رو میتونه پوشش بده یعنی اعدد خارج از این محدوده رو نمیتونیم بهش اختصاص بدیم، متغیر byte در جاوا ۸ بیت از فضای حافظه رو به خودش اختصاص میده.
امروزه با افزایش فضای حافظه ی کامپیوتر ها کمترین استفاده از این نوع متغیر میشه.
byte v = 64;
متغیر short
متغیر short در جاوا میتونه اعداد بین 32767 تا -32768 رو پوشش بده؛ متغیر short در جاوا ۱۶ بیت از فضای حافظه رو به خودش اختصاص میده.
short v = 16234;
متغیر integer
متغیر integer در جاوا میتونه اعداد صحیح بین -2,147,483,648 تا 2,147,483,647 رو پوشش بده، متغیر int در جاوا ۳۲ بیت از فضای حافظه رو به خودش اختصاص میده.
int v = 3448284532;
متغیر float
این متغیر ها اعداد اعشاری رو در خودشون ذخیره میکنن، متغیر float در جاوا ۳۲ بیت از فضای حافظه رو به خودش اختصاص میده.
float v = 483848.232;
متغیر long
متغیر های long در جاوا مثل متغیر های integer هستند با این تفاوت رنج گسترده تری از اعداد رو پوشش میدن و حافظه ی بیشتری اشغال میکنن، متغیر long در جاوا ۶۴ بیت از فضای حافظه رو به خودش اختصاص میده.
long v = 3843874872324;
متغیر double
متغیر های double در جاوا مانند float برای اعداد اعشاری مورد استفاده قرار میگیرند با این تفاوت این متغیر ها اعداد طولانی تری رو پوشش میدن و حافظه ی بیشتری اشغال میکنن، متغیر double در جاوا، ۶۴ بیت از فضای حافظه رو به خودش اختصاص میده.
double v = 37488935322.3853875;
متغیر های آبجکتی
این متغیر ها از نوع آبجکت هستند، اشاره به آبجکت ایجاد شده در حافظه میکنن و مانند Primitive ها مستقیم چیزی رو مستقیم در خودشون ذخیره نمی کنن.
بارز ترینشون متغیر های String است؛ اکثر برنامه نویس های جاوا از ابتدا با این متغیر اشنایی دارند.
String name = "David"
System.out.println("What's your name? " + name);
خلاصه
- متغیر ها در جاوا به دو دسته ی کلی متغیر های اولیه (Primitive) و متغیر های آبجکتی (Object) تقسیم میشن.
- متغیر های اولیه (Primitive) رو با کلید واژه های byte, short, int, float, long , double, boolean و char تعریف میکنیم.
- متغیر های آبجکت (Object) مقداری رو در خودشون مستقیم ذخیره نمیکنن و به آبجکت ایجاد شده در حافظه اشاره میکنن.
بازخورد و دیدگاه ها
اولین نفری باشید که در این صفحه نظر می‌دهید